هر گره یک دانسته؛
هر ردیف یک مقاله.

به نقل از پژوهش‌های موجود، تولید فرش ماشینی در ایران در ۱۳۵۱ در کاشان آغاز شد و در ۱۳۵۲ فرش ۳۵۰ شانهٔ «راوند» به تولید انبوه رسید. تأسیس پلی‌اکریل در اصفهان تأمین الیاف مصنوعی را داخلی کرد و از دههٔ ۱۳۸۰ شانه‌ها به‌سرعت از ۷۰۰ به ۱۵۰۰ رسید. امروز بیشتر ظرفیت این صنعت در استان اصفهان و به‌ویژه کاشان و آران‌وبیدگل متمرکز است؛ با این حال بسیاری از جزئیات تاریخی آن هنوز سند مستقل ندارند.

فرش ماشینی حاصل پیوند سنت فرش‌بافی اروپا با انقلاب صنعتی است. ضمیمهٔ ژاکارد در آغاز قرن نوزدهم بافت نقش‌دار را خودکار کرد و از ۱۸۳۹م دستگاه‌های موتوری فرش در آمریکا و بریتانیا پدید آمدند. در قرن بیستم تافتینگ بازار کفپوش سرتاسری را گرفت و در قرن بیست‌ویکم بافت رو‌به‌رو با ژاکارد الکترونیکی به شانه‌های ۱۵۰۰ دندانه در متر رسید.

فرش‌های ابریشمی کاشان گروهی از فرش‌های تمام‌ابریشم سدهٔ شانزدهم‌اند که فرش شکارگاه وین نامدارترین آن‌هاست، و فرش‌های لهستانی یا «پولونز» فرش‌های ابریشمی زربفت سدهٔ هفدهم با رنگ‌های روشن‌اند. موزهٔ متروپولیتن محل بافت پولونزها را «احتمالاً اصفهان یا کاشان» می‌داند و نام «لهستانی» از یک خطای سدهٔ نوزدهم در شناسایی نشان خانوادگی آمده است. سفارش سیگیسموند سوم، پادشاه لهستان، در ۱۶۰۱م به کاشان سندی کم‌نظیر از این تجارت است.

هوش مصنوعی در طراحی فرش بیشتر با روش «انتقال سبک عصبی» آزموده شده است؛ روشی که سبک یک تصویر را بر محتوای تصویری دیگر می‌نشاند. پژوهشی در دانشگاه شهید باهنر کرمان با ترکیب روش‌های Style-Swap، گاتیس و CLIPStyler نقشه‌هایی برای «فرش ایرانی مدرن» ساخت و آن‌ها را با پرسش‌نامه ارزیابی کرد. در کنار طراحی، بینایی ماشین برای تحلیل طرح‌های تاریخی و بازرسی عیوب بافته‌ها نیز به کار می‌رود، هرچند بسیاری از این کارها هنوز در مرحلهٔ پژوهش یا پیشنهادند.