نخ و الیاف

مواد اولیهٔ فرش دستباف

Raw materials of hand-knotted carpets

مواد اولیهٔ اصلی فرش دستباف ایرانی پشم، پنبه و ابریشم است: پشم بیش از همه برای پرز و گاه برای تار و پود، پنبه معمولاً برای تار و پود، و ابریشم در فرش‌های ممتاز برای پرز یا بنیاد. کیفیت پشم از کرکِ نرم بره تا پشم دباغیِ جداشده از پوست دام کشته‌شده متفاوت است و ابریشم واقعی را باید از «ابریشم مصنوعی» مانند ویسکوز تشخیص داد.

شناسنامهمواد اولیهٔ فرش دستباف
الیاف اصلی
پشم، پنبه، ابریشم
الیاف کمکی
موی بز، پشم شتر
بهترین پشم
کرک (پشم نرم زمستانه بره)
کاربرد پشم
پرز، و در فرش عشایری تار و پود
نام انگلیسی
Carpet raw materials
کاربرد پنبه
تار و پود، به‌ویژه در فرش پرتراکم
کاربرد ابریشم
پرز یا بنیاد فرش‌های ممتاز
پایین‌ترین درجهٔ پشم
پشم دباغی (مرده)
بخش
نخ و الیاف
آخرین به‌روزرسانی
۷ مهر ۱۴۰۵
فهرست مطالب

سه مادهٔ اصلی

پشم، پنبه و ابریشم سه مادهٔ اصلی فرش دستباف ایرانی هستند: پشم برای پرز و گاه تار و پود، پنبه معمولاً برای تار و پود و ابریشم در فرش‌های ممتاز[۱]. نخ تار و پود معمولاً رنگرزی نمی‌شود، ولی نخ پرز به رنگ‌های نقشه رنگ می‌گیرد[۲].

الیاف کاربرد رایج نقاط قوت محدودیت‌ها
پشم پرز؛ تار و پود در فرش عشایری دوام، برگشت‌پذیری، مقاومت در برابر لک، رنگ‌پذیری، کندسوزی[۲] آسیب‌پذیر در برابر بید و نور فرابنفش[۲]
پنبه تار و پود مقاوم‌تر و کم‌کشسان‌تر از پشم؛ مناسب گره‌زنی محکم[۲][۳] —
ابریشم پرز یا بنیاد فرش ممتاز استحکام کششی بالا، جلای زیاد، رنگ‌پذیری درخشان[۲] دوام کمتر از پشم، حساس به رطوبت[۲]

پشم

پشم مهم‌ترین الیاف فرش گره‌دار است؛ بر پایهٔ دادهٔ IWTO که Goswami آورده، حدود ۸۶ درصد الیاف فرش‌های گره‌دار پشم خالص است[۲]. ویژگی‌هایی که پشم را برای فرش مناسب کرده عبارت‌اند از دوام، مقاومت طبیعی در برابر لک، رنگ‌پذیری و جلا، کندسوزی، عایق بودن، الکتریسیتهٔ ساکن کم، تجدیدپذیری و تجزیه‌پذیری[۲]. پشم در طیف گسترده‌ای از رطوبت نسبی بیش از الیاف اصلی دیگر رطوبت جذب می‌کند[۲]. برگشت‌پذیری بالای آن باعث می‌شود فرش پشمی ظاهر خود را حفظ کند و با استفادهٔ درست به مرور جلای مطلوبی بگیرد[۱][۲]. در برابر این مزایا، پشم در برابر بید و نور فرابنفش آسیب‌پذیر است[۲]؛ راه‌های پیشگیری در نگهداری و شستشوی فرش آمده است.

درجه‌های پشم

  • پشم مناطق سردسیر و مرتفع: پشم گوسفندانی که در مناطق سرد و کوهستانی با مرتع خوب پرورش می‌یابند، و پشم چینش بهاره، مرغوب‌تر است؛ پشم مناطق گرم و خشک شکننده و کوتاه است[۲].
  • کُرک: پشم نرم زمستانه‌ای که از گردن و زیر بغل بره به دست می‌آید و از بهترین پشم‌ها شمرده می‌شود[۳].
  • پشم دباغی (پشم مرده): پایین‌ترین درجهٔ پشم فرش که با مواد شیمیایی از پوست دام کشته‌شده جدا می‌شود[۳].

ریسندگی دستی و ماشینی

در ریسندگی دستی طول اولیهٔ الیاف حفظ می‌شود، اما ریسندگی ماشینی ممکن است الیاف را بشکند و عمر فرش را کم کند[۲]. ریسندگی دستی معمولاً کار زنان است و با دوک یا چرخ نخ‌ریسی انجام می‌شود[۲]. برای مقایسه با کاربرد پشم در صنعت، نک. پشم در فرش ماشینی.

ابریشم

ابریشم استحکام کششی بالا، رنگ‌پذیری درخشان و جلای زیادی دارد و هم برای پرز و هم برای تار و پودِ ظریف به کار می‌رود[۲]. فرش ابریشمی معمولاً تار و پود پنبه‌ای دارد و گاهی تار و پود ابریشمی[۲][۴]. ابریشم با وجود ظرافت، از پشم کم‌دوام‌تر است، برای رفت‌وآمد کم تا متوسط مناسب است و به رطوبت حساس است[۲].

کاربرد ابریشم در مراکز مختلف یکسان نیست. در اصفهان تار بسته به درجهٔ فرش پنبه یا ابریشم است و ابریشم در پرز به‌صورت جزئی به کار می‌رود[۵][۲]. نائین پرز پشمی یا پشم و ابریشم دارد و نمونهٔ تمام‌ابریشم در آن کم است[۲].

ابریشم مصنوعی

آنچه در بازار «ابریشم مصنوعی» خوانده می‌شود، یعنی ویسکوز، پنبهٔ مرسریزه یا پلی‌استر، ظاهر ابریشم را تقلید می‌کند و باید از ابریشم واقعی تفکیک شود[۲]. در ارزیابی فرش، تشخیص ابریشم واقعی از ویسکوز یکی از نکته‌های اصلی است[۲][۳].

پنبه

پنبه از پشم مقاوم‌تر و کم‌کشسان‌تر است؛ روی تار پنبه‌ای می‌توان گره‌های محکم‌تری زد و به همین دلیل فرش‌های پرتراکم معمولاً تار پنبه‌ای دارند[۲][۳]. در تبریز تار همیشه پنبه است و فرش‌های جدید کرمان بنیادی کاملاً پنبه‌ای دارند[۶][۷].

پشم در بنیاد فرش عشایری و الیاف کمکی

در فرش‌های عشایری ایران تار معمولاً پشم دولاست و پود هم اغلب پشمی است؛ البته بختیاری از پنبه و شاهسون و افشار از پود پنبه‌ای استفاده کرده‌اند[۸]. قشقایی‌ها گره را روی بنیاد تمام‌پشم می‌بندند و بیجار تار دولایهٔ پشمی دارد[۹][۱۰]. شرح این مکتب‌ها در فرش قشقایی و فرش بیجار آمده است.

  • موی بز: بیشتر برای شیرازه و کناره‌های فرش‌های بلوچ و ترکمن به کار می‌رود، چون در برابر سایش مقاوم است[۳][۱].
  • پشم شتر: در فرش‌های همدان پشم شتر به رنگ طبیعی اغلب در حاشیه‌ها دیده می‌شود و فرش بلوچ هم گاهی پشم شتر و موی بز دارد[۱۱][۱۲].

اصطلاحات بازار و معنای درست آن‌ها

در راهنماهای خرید اینترنتی گاه تعریف‌های نادرستی از این اصطلاحات دیده می‌شود؛ معنای دقیق آن‌ها چنین است:

  • چله‌پشم: «چله» یعنی تار، پس این اصطلاح فقط دربارهٔ جنس تار است و نه پرز[۱۳][۲].
  • تمام‌پشم: پرز و پود پشمی و گاه تار پشمی در فرش‌های عشایری مانند قشقایی و بیجار رایج است، اما «تمام‌پشم» لزوماً به معنای درشت‌باف نیست[۲][۹][۱۰].
  • کف‌ابریشم: «کف» به پرز اشاره دارد؛ در فرش با پرز ابریشم، تار و پود معمولاً پنبه یا ابریشم است، نه پشم[۲][۴].
  • گل‌ابریشم: فرش پشمی که برخی نقوشش با ابریشم اجرا شده است، مثلاً در نائین و تبریز؛ تار این فرش‌ها معمولاً پنبه یا ابریشم است[۲].
  • تمام‌ابریشم: پرز و بنیاد هر دو ابریشمی‌اند؛ چنین فرش‌هایی ریزبافت و گران‌اند، ولی افزایش ارزش آن‌ها با گذشت زمان تضمین‌شده نیست[۲].

انتخاب مواد بر پایهٔ کاربرد

برای رفت‌وآمد زیاد پشم مناسب‌تر است و ابریشم برای رفت‌وآمد کم[۲]. هنگام خرید، جنس پرز و بنیاد را جداگانه بررسی کنید: پشم مرغوب مانند کرک را از پشم دباغی، و ابریشم واقعی را از ویسکوز تشخیص دهید[۳][۲]. رنگ این الیاف هم بر ارزش فرش اثر دارد؛ روش‌های سنتی رنگ کردن پشم و ابریشم در رنگرزی گیاهی آمده و فهرست کامل معیارهای خرید در راهنمای خرید فرش دستباف.

پرسش‌های پرتکرار

کرک چیست و چرا گران‌تر است؟

کرک پشم نرم زمستانه‌ای است که از گردن و زیر بغل بره به دست می‌آید و از بهترین پشم‌های فرش شمرده می‌شود.

پشم دباغی یا پشم مرده چیست؟

پشمی است که با مواد شیمیایی از پوست دام کشته‌شده جدا می‌شود و پایین‌ترین درجهٔ پشم فرش به شمار می‌آید.

قالی چله‌پشم یعنی چه؟

«چله» یعنی تار؛ پس چله‌پشم فقط نشان می‌دهد که تار فرش از پشم است و دربارهٔ جنس پرز چیزی نمی‌گوید.

فرش ابریشمی برای کجای خانه مناسب است؟

ابریشم از پشم کم‌دوام‌تر و به رطوبت حساس است، پس برای جاهای کم‌رفت‌وآمد یا رفت‌وآمد متوسط مناسب‌تر است؛ برای راهرو و نشیمن پررفت‌وآمد، فرش پشمی گزینهٔ بهتری است.

چرا تار بیشتر فرش‌های ریزبافت پنبه‌ای است؟

پنبه کشسانی کمتری از پشم دارد و کشش بیشتری را تحمل می‌کند، پس روی تار پنبه‌ای می‌توان گره‌های محکم‌تر و فشرده‌تر زد.

منابع

  1. Goswami, K. K. (ed.) (2009). Advances in carpet manufacture. Woodhead Publishing — فصل ۶ — K. K. Goswami, *Developments in handmade carpets: introduction* (شامل جدول تاریخی ۶٫۱، ص ۱۳۸–۱۸۱)مشاهده ↗ ↩
  2. Goswami, K. K. (ed.) (2009). Advances in carpet manufacture. Woodhead Publishing — فصل ۷ — K. K. Goswami, *Developments in handmade carpets: design and manufacture* (ص ۱۸۲–۲۶۸)مشاهده ↗ ↩
  3. Wikipedia (EN) — Oriental rugمشاهده ↗ ↩
  4. Britannica — Kashan carpetمشاهده ↗ ↩
  5. Britannica — Esfahan carpetمشاهده ↗ ↩
  6. Britannica — Tabriz carpetمشاهده ↗ ↩
  7. Britannica — Kerman carpetمشاهده ↗ ↩
  8. Encyclopaedia Iranica — CARPETS xiv. Tribal carpetsمشاهده ↗ ↩
  9. Britannica — Qashqai rugمشاهده ↗ ↩
  10. Britannica — Bijar carpetمشاهده ↗ ↩
  11. Britannica — Hamadan rugمشاهده ↗ ↩
  12. Britannica — Baluchi rugمشاهده ↗ ↩
  13. Encyclopaedia Iranica — CARPETS iii. Knotted-pile carpets: Techniques and structuresمشاهده ↗ ↩

ادامهٔ مطالعه